Category Archives: Uncategorized

მებრძოლნი, ბრალდებულნი, დამუქრებულნი- ქრისტიანების ყოფა პანდემიურ ინდოეთში

ნიდჰინ დონალდი (Nidhin Donald)

რამდენიმე დღის წინ, ბიჰარში (ინდოეთის აღმოსავლეთით მდებარე შტატი), ერთ იეზუიტ მღვდელს დავურეკე, რათა მიმდინარე პანდემიის დროს ქრისტიანთა მდგომარეობაზე მისი აზრები მომესმინა. მას ჩემი კითხვა გაუკვირდა და დასძინა- მდიდარი გადარჩება, ღარიბი მოკვდება, ესაა პანდემიის ისტორია. ქრისტიანებმა, ინდოეთში მცხოვრებ სხვა ხალხთა მსგავსად, ეს წესი კარგად უწყიან. მისივე აზით, პანდემიასთან დაკავშირებით ,,ქრისტიანული თვალსაზრისი“ არ არსებობს. მისი პასუხი გასაგები იყო. მისთვის (იქიდან გამომდინარე, რომ მთელი ცხოვრების განმავლობაში, ინდოეთის ერთ-ერთ ყველაზე ღარიბ და მწირ შტატებში მუშაობდა), კლასობრივი და კასტური სისტემების პრობლემები კარგად ნაცნობი გახლდათ. ამგვარად, დისკუსია მხოლოდ ქრისტიანებსა და ქრისტიანობაზე, პრიორიტეტული არაა (განსაკუთრებით პანდემიის განმავლობაში).  

ინდოეთის მოსახლეობის მხოლოდ 3%-ზე ნაკლებია ქრისტიანი, თუმცა მათი საერთო რაოდენობა ესპანეთის, კენიის, პოლონეთისა და უკრაინის ქრისტიანი მოსახლეობის რიცხვს უთანაბრდება. რეალურად, ინდოეთში უფრო მეტი ქრისტიანი ცხოვრობს, ვიდრე ვენესუელაში. ქრისტიანები ინდოეთში თანაბრად გადანაწილებულად არ ცხოვრობენ. მათი ნახევარი, ნახევარკუნძულის სამხრეთ შტატებში- კერალაში, ტამილ ნადუში, კარნატაკაში, ტელანგანაში და ანდრა პრადეშში  ბინადრობს (მხოლოდ კერალაში, ქრისტიანი მოსახლეობის 22% ცხოვრობს). რაც შეეხება მეორე ნახევარს, დაახლოებით 80% აღმოსავლეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთ შტატებში ცხოვრობს, დანარჩენი კი ინდოეთის დასავლეთ, ჩრდილო და  ცენტრალურ შტატებში. ეს მოსახლეობა, ასევე, იყოფა რელიგიის, კასტის, ეთნიკური, ენობრივი, კლასობრივი და პოლიტიკური კუთვნილების შესაბმისად. ყველა ეს ფაქტორი რელიგიურ განზოგადებებს ეროვნული მასშტაბის პრობლემად აქცევს. კონფესიური მრავალფეროვნების გამო, ქრისტიანი მოსახლეობა სხვადასხვა სოციალურ ჯგუფთან და გლობალურ კავშირებთან ასოცირდება.

განაგრძე კითხვა

წმინდა კასიანე და მარიამ მაგდალინელის კომპლექსი

თომას არენცენი (Thomas Arentzen)

ფოტო: კარიმა მაკ ადამსის მიერ დახატული კასიანე, ტელე სერიალში- ,,ვიკინგები.“

ვფიქრობ, რომ კასიანეს ეპოქაში ვცხოვრობთ. ახლოვდება ვნების კვირა და მასთან ერთად მოდის ცოდვილი ქალის ტროპრის გალობაც (რომელიც დიდი შაბათის კანონს მოსდევს), რომელიც, ნაწილობრივ, იმავე ავტორის კალამს მიეკუთვნება. ამას გარდა, რამდენიმე წლის წინ, ინგლისელმა მომღერალმა და ავტორმა ფრანკ ტერნერმა (Frank Turner) კასიანესა და იმპერატორ თეოფილესადმი ამ ქალბატონის განუხორციელებელი სიყვარულის შესახებ სიმღერა დაწერა. ტელე სერიალი ,,ვიკინგებიც“ იმავე პოეტ-წმინდანს ბიზანტიის ულამაზეს და ძალიან მაცდურ პრინცესად ხატავს, რომელსაც ფრიგიის ამირ ზაიდატ ალაჰთან საიდუმლო რომანტიკული ურთიერთობა აქვს. კასიანემ 21-ე საუკუნის პოპკულტურაში თანამედროვე იმედისა და წარმოსახვის ობიექტად შემოაღწია. ახლახანს, Cappella Romana-მ CD გამოუშვა, რომელშიც კასიანეს საგალობლებიც იყო შესული. რეალურად, კასიანეს ხანაში ვცხოვრობთ. ,,კასიანეს“ მაგივრად იქნებ ,,კასიას“ თქმა სჯობს, რომელიც მისი ისტორიული სახელი იყო? რეალურად, ეს სწორედ ის თემაა, რომლის განხილვაც მოცემულ სტატიაში მსურს- იმ ეპოქაში, როდესაც მშვენიერი კომპოზიტორი მსოფლიო ასპარეზზე ბრუნდება, რას ვუწოდებთ მას?

ფრანკ ტერნერის სიმღერაში კასიანე საკუთარი თავის შესახებ ამბობს: ,,მსმენია, რომ მრავალ ცოდვაში ჩავარდნილ ქალს მეძახიან…“ ეს სტრიქონები ძირითადად კასიანეს ცხოვრების ირგვლივ არსებულ ლეგენდებს ემყარებიან. არსებობს ნამდვილი სიყვარული და არსებობს უპასუხო სიყვარული. კასიანეს თეოფილე მისი საპატარძლოს ცნობილი შერჩევის ცერემონიის შემდეგაც კი უყვარდა (იმის მიუხედავად, რომ იგი მონაზონი გახდა), თუმცა, როგორც Wikipedia და სხვა ინტერნეტ წყაროები მოწმობენ: ,,მას არ სურდა, რომ საკუთარი მონაზვნური აღთქმისთვის ძველი ვნებით აზრებს ეძლია.“ მან გადაწყვიტა, რომ საკუთარ ტრფიალებით ფანტაზიებსა და სურვილებს არ მიჰყოლოდა. კასიანე ერთ-ერთია იმ მცირერიცხოვან წმინდანთაგან (რომლებსაც ძირითადად ქალები შეადგენენ), რომელთა ისტორიაც ტრფიალებასა და ლტოლვასთანაა დაკავშირებული. ეს ყველაფერი მონაზვნისთვის ცუდი საერთოდ არაა, მაგრამ ამ სიტუაციის დამაბალანსებელი ელემენტიც არსებობს. ვინ იყო მისი ლტოლვის ობიექტი? ვფიქრობ, რომ იგი, უფრო მეტად, მარიამ მაგდალინელის კომპლექსისკენ უნდა ყოფილიყო მიდრეკილი.

განაგრძე კითხვა

ისლამი, მართლმადიდებლობა და ტირანია

ფილ დოროლი (Phil Doroll)

რელიგიასა და პოლიტიკასთან დაკავშრებით, აღმოსავლელი მართლმადიდებელი ქრისტიანები და სუნიტი მუსლიმები თანაბრად არასასიამოვნო მდგომარეობაში იმყოფებიან, რადგან ორივე ეს რელიგია წმინდა ტრადიციის განსაკუთრებულად მკაცრი გაგების ერთგულია. ეს გადმოცემა გამოცხადებისაგან განსხვავდება, მაგრამ გამოცხადება მართებულად შეიძლება გადმოცემის მეშვეობით განიმარტოს. თეოლოგიური დამოწმება, მსახურების დეტალური პრაქტიკა და პიროვნული სულიერი მოღვაწეობის ასკეტური მეთოდები ამ ორი რელიგიისათვის ძირითად კომპონენტებს წარმოადგენენ; ამავდროულად, ზემოხსენებული კომპონენტები  გაიგება მხოლოდ იმ ტექსტების მეშვეობით, რომლებიც ამ ორმა რელიგიამ შემოგვინახა. მეტიც, რამდენადაც ორივე ეს რელიგია დეცენტრალიზებულია, არ ყავთ ერთი კონკრეტული წინამძღოლი, რომელიც მორწმუნეებისათვის ავტორიტეტული წინამძღოლი იქნებოდა. ამიტომაც, გადმოცემის გაგება სარწმუნოების მთლიანობის დაცვისათვის აბსოლუტურად სასიცოცხლო მნიშვნელობისაა, განსაკუთრებით კი თანამედროვე მშფოთვარე გარემოში.

ორივე რელიგიას უდავოდ აქვს მდიდარი ისტორია და რწმენისა და პრაქტიკის უწყვეტი გადმოცემა, რითაც უზარმაზარ სულიერ სიმდიდრეს თანამედროვეობის მტკივნეულ ჟამთასვლაში იცავენ. თუმცა, გადმოცემის გაგებას ერთგვარი ნაკლიც აქვს: პრემოდერნის პოლიტიკური და სოციალური კონტექსტი (რომლის დროსაცაა დაწერილი ყველა ის ტექსტი, რომელთა მეშვეობითაც ჩვენს რწმენას ვიგებთ), დღევანდელისაგან რადიკალურად განსხვავებული იყო. საუბარია ყველა რელიგიის მორწმუნეებისათვის საერთო დილემაზე, მაგრამ მჯერა, რომ ეს დილემა განსაკუთრებულად სერიოზული მართლმადიდებელი ქრისტიანებისა და სუნიტი მუსლიმების შემთხვევაშია, რაც ტრადიციის მტკიცე და სინთეტური გაგების გამოა განპირობებული. რაც შეეხება პოლიტიკას, დილემის კონტურები განსაკუთრებულად ნათელია: ჩვენი ავტორიტეტული და განმარტებითი ტრადიციის ფუნდამენტური ტექსტები იმპერიულ გარემოში დაიწერა.   

განაგრძე კითხვა

ცოცხალი გამოცხადებები: ქრისტეს ნათლისღება და შესაქმეს აღდგენა

მამა დოქ. ფილიპ ლემასტერსი (Philip LeMasters)

განცხადების ამ დიდ დღესასწაულზე ჩვენ ქრისტეს ნათლისღებას აღვნიშნავთ, როდესაც მამისა ხმამ ღვთის ძედ სახელდო იგი და სული წმინდა მტრედის სახით მასზე გარდამოვიდა. ნათლისღება განაცხადებს, რომ იორდანეს წყლებში მყოფი მაცხოვარი წმინდა სამების ჰიპოსტასია, ღმერთკაცი, რომელიც სამყაროში არსებული წყვდიადის გასანათებლად მოდის. ის ნათელს იღებს, რათა ჩვენ და თავად შესაქმე ძველ დიდებაში აღგვადგინოს.

სამწუხაროდ, ჩვენი პირველი მშობლები მათ მაღალ მოწოდებას განეშორნენ და ხრწნადობისა და მოკვდავობის იმ სამყაროში შეაბიჯეს, რომელსაც კარგად ვიცნობთ. მას შემდეგ, რაც ღვთისადმი ურჩობის გამო ადამმა და ევამ სამოთხე დაკარგეს, უფალმა მათ ტყავის სამოსელი უბოძა. მათ გაიგეს, რომ ურჩობიდან გამომდინარე ისინი შიშვლები და გამოძევებულები იყვნენ ჩვენთვის ნაცნობ სამყაროში. სიშიშვლემ მათ უჩვენა, რომ უარყოფილი ჰქონდათ მოწოდება, რომლის მიხედვითაც ღმერთის მსგავსნი უნდა გამხდარიყვნენ. შემოეძარცვათ რა მათი დასაბამისმიერი დიდება, ისინი მოკვდავ ხორცში დამდაბლდნენ და ვნებებისა და სიკვდილისადმი მონობა განესაზღვრათ, ხოლო მათ გამო კი, თავად შესაქმე ,,დაემორჩილა ამაოებას…“ (რომ.  8:20).

განაგრძე კითხვა